Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2018

«Εθνικό Πάρκο Λίμνης Κερκίνης: Εκπαίδευση-Ευαισθητοποίηση-Ανάπτυξη στο πλαίσιο της Αειφορίας».



Το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Ποροΐων, σε συνδιοργάνωση με τον Δήμο Σιντικής, τον Φορέα Διαχείρισης Λίμνης Κερκίνης και τις Δ/νσεις Πρωτοβάθμιας & Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Σερρών (μέσω των Υπευθύνων Σχολικών Δραστηριοτήτων), στο πλαίσιο του Έργου «ΚΕΝΤΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (Κ.Π.Ε.) – ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ», μέσω του νέου επιχειρησιακού προγράμματος «ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗ», Άξονας Προτεραιότητας 6, στις περιφέρειες ΛΑΠ, το οποίο συγχρηματοδοτείται από την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση, προτίθενται να υλοποιήσουν ημερίδα αναφορικά με το Εθνικό Πάρκο Λίμνης Κερκίνης με θέμα:. «Εθνικό Πάρκο Λίμνης Κερκίνης: Εκπαίδευση-Ευαισθητοποίηση-Ανάπτυξη στο πλαίσιο της Αειφορίας».
Η ημερίδα απευθύνεται στην τοπική κοινωνία της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών, σε υπαλλήλους κι εκπαιδευτικούς των Δ/νσεων Α/θμιας και Β/θμιας Εκπ/σης Σερρών, καθώς και σε εθελοντές του ΚΠΕ Ποροΐων από την ευρύτερη τοπική κοινωνία με στόχο την ευαισθητοποίηση και την ενημέρωσή τους σε ζητήματα σχετικά με το Εθνικό Πάρκο Λίμνης Κερκίνης, καθώς και την ανάπτυξη ενός γόνιμου διαλόγου με την ανταλλαγή ιδεών και προτάσεων, που θα συμβάλλει στην ευαισθητοποίηση κι εκπαίδευση για το Περιβάλλον και την Αειφόρο Ανάπτυξη.
Η ημερίδα θα υλοποιηθεί την Τετάρτη 4 Ιουλίου 2018 στις εγκαταστάσεις του ΚΠΕ Ποροΐων (στα Κάτω Πορόια Σερρών) και στη λίμνη Κερκίνη, με: Έναρξη (Προσέλευση – Εγγραφές), ώρα 09:00 και Λήξη εργασιών, ώρα 16:00

Μουσικη διχως συνορα

  
Στις 4 Ιουλίου και στο αγαπημένο Κιλκίς ο επόμενος σταθμός μας, παρέα με την εκπληκτική Μελίνα Ασλανίδου. Μία μοναδική συναυλία με "Μουσική δίχως σύνορα". Η Μελίνα, ο Κωνσταντίνος, ο Ματθαίος και όλη η παρέα μας, σας περιμένουμε! 

¨ΑΓΡΙΑ ΔΥΣΗ" ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΛΟΦΟΥ ΣΤΙΣ 5 ΙΟΥΛΙΟΥ 2018


ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ:
Τούτο το καλοκαίρι η κωμωδία  του Θοδωρή Αθερίδη, "Αγρια Δύση"  περιοδεύει σε όλη την Ελλάδα. Μία κωμωδία Western με φόντο την Κρήτη, γεμάτη γέλιο, πάθος για τη ζωή, τον έρωτα, την αγάπη και την Ελλάδα!
Μια δυναμική μάνα με τα δίδυμα παιδιά της, ένας ανεκπλήρωτος καουμπόικος έρωτας, ένα τρελό κυνήγι θησαυρού, ένα κρυμμένο διαμάντι που βγάζει στη φόρα κρυμμένα μυστικά, ανατροπές, ίντριγκες, γέλιο και πολλή  μεγάλη τρυφερότητα…
Όλα αυτά στο Κρητικό γουέστερν του Θοδωρή Αθερίδη " Άγρια Δύση"!

Συντελεστες

Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Μπέσσυ Μάλφα, Πηνελόπη Πλάκα, Τάσος Κονταράτος 
Σκηνοθεσία: Μπέσσυ Μάλφα
Σκηνικά: Λία Ασβεστά 
Μουσική: Γιώργος Χατζής 
Κοστούμια: Ελένη Μπλέτσα
Μακιγιάζ: Σταυρούλα Σγούρου
Φωτισμοί: Μιχάλης Κουβόπουλος


Παραστάσεις:
Πέμπτη 5 Ιουλίου
Θέατρο Λόφου
Ώρα έναρξης: 21:15

Προπώληση Εισιτηρίων:13 €

Βιβλιοπωλείο  "Ηλιάδηςέναντι Εθνικής Τράπεζας,
από το Τμήμα Πολιτισμού του Δήμου Κιλκίς

Η Απελευθέρωση των Σερρών


Στις 16 Ιουνίου 1913 ξέσπασε ο Β' Βαλκανικός Πόλεμος, με τη συνδυασμένη επίθεση της Βουλγαρίας κατά της Ελλάδας και της Σερβίας, οι οποίες είχαν συνάψει συνθήκη συμμαχίας από τις 19 Μαΐου κατά της πρώην συμμάχου τους Βουλγαρίας. Στο ελληνοβουλγαρικό μέτωπο, ο Βουλγαρικός στρατός επιτέθηκε αιφνιδιαστικά κατά της Νιγρίτας και του Παγγαίου, τις οποίες κατέλαβε. Το Γ' Σύνταγμα Ιππικού, που στρατωνιζόταν στις Σέρρες, εγκατέλειψε την περιοχή έγκαιρα για να μην αιχμαλωτιστεί.
Η αντίδραση του ελληνικού στρατού ήταν άμεση, σχεδόν ακαριαία. Αφού εκκαθάρισε πρώτα τη Θεσσαλονίκη από τους εναπομείναντες Βουλγάρους στρατιώτες, στη συνέχεια στράφηκε κατά του βουλγαρικού στρατού σε δύο μέτωπα. Στις 20 Ιουνίου, η 7η Μεραρχία υπό τον συνταγματάρχη Ναπολέοντα Σωτήλη απελευθέρωσε τη Νιγρίτα, την οποία όμως οι Βούλγαροι κατέστρεψαν προτού αποχωρήσουν, προχωρώντας σε πυρπολήσεις οικιών και σφαγές του αμάχου πληθυσμού. Ήταν το προανάκρουσμα για το τι θα επικρατούσε στις Σέρρες μία εβδομάδα αργότερα.
Ο κύριος όγκος του ελληνικού στρατού είχε κινηθεί βόρεια και με ταχύτατη εφόρμηση επέπεσε επί των οχυρωμένων θέσεων του εχθρού στην περιοχή Κιλκίς - Λαχανά και τις κατέλαβε μετά από τριήμερη σκληρή μάχη, που στοίχισε χιλιάδες νεκρούς στο ελληνικό στρατόπεδο. Στις 21 Ιουνίου 1913 η αμυντική γραμμή των Βουλγάρων είχε διαρραγεί και η κατάληψη των Σερρών φαινόταν εύκολη υπόθεση για τον ελληνικό στρατό. Αυτό το κατάλαβαν πολύ καλά οι Βούλγαροι, οι οποίοι από την επομένη, 22 Ιουνίου, άρχισαν να αποχωρούν από τις Σέρρες.
Ο ελληνικός στρατός συνέχισε την προέλασή του. Μετά τη νικηφόρα μάχη της Δοϊράνης (22 και 23 Ιουνίου) ξεχύθηκε στην κοιλάδα του Στρυμόνα. Οι Βούλγαροι αντέταξαν μία τελευταία άμυνα κοντά στο Σιδηρόκαστρο, το οποίο την εποχή εκείνη ονομαζόταν Ντεμίρ Χισάρ. Στη διήμερη μάχη που ακολούθησε (26 και 27 Ιουνίου) οι Βούλγαροι ανατίναξαν το μεσαίο τόξο της γέφυρας και υποχώρησαν προς βορρά. Προτού αποχωρήσουν από το Σιδηρόκαστρο, οι Βούλγαροι προέβησαν κι εδώ σε σφαγές κατοίκων της πόλης.
Εν τω μεταξύ, από τις 20 Ιουνίου οι βουλγαρικές αρχές άρχισαν να συλλαμβάνουν ως ομήρους επιφανείς πολίτες των Σερρών. Ανάμεσά τους, ο γυμνασιάρχης Λεωνίδας Παπαπαύλου, ο γιατρός Αναστάσιος Χρυσάφης, ο φαρμακοποιός Νέστωρ Φωκάς, ο αρτοποιός Γεώργιος Βλάχος και ο τραπεζίτης Κωνσταντίνος Σταμμούλης, οι οποίοι αργότερα βρέθηκαν κατακρεουργημένοι. Ο μητροπολίτης Σερρών Απόστολος τέθηκε κατ’ οίκον σε περιορισμό, ενώ του διεμηνύθη από τους βουλγαρικές αρχές να παραγγείλει στους Σερραίους να μην προβούν σε εχθρικές ενέργειες, γιατί διαφορετικά θα πυρπολούσαν την πόλη.
Στις 22 Ιουνίου οι βουλγαρικές αρχές των Σερρών άρχισαν να εγκαταλείπουν την πόλη, με προορισμό τη Βουλγαρία. Η κυκλοφορία των πολιτών απαγορεύτηκε. Οι Σέρρες παρουσίαζαν όψη νεκρής πόλης. «Εβδομάς Παθών των Σερραίων Ελλήνων» έγραψε στα απομνημονεύματά του ο μητροπολίτης Απόστολος.
Στις 24 Ιουνίου συγκροτήθηκε ένοπλη πολιτοφυλακή από χίλιους χριστιανούς και οθωμανούς, για την προστασία των κατοίκων των Σερρών. Επικεφαλής τέθηκε με υπόδειξη του μητροπολίτη Απόστολου ο Τούρκος συνταγματάρχης Αγκιά Μπέης, που είχε συλληφθεί αιχμάλωτος κατά τη διάρκεια του Α' Βαλκανικού Πολέμου και καταγόταν από τις Σέρρες. Από την επομένη, η πολιτοφυλακή ανέλαβε δράση και κατόρθωσε να απωθήσει μετά από αψιμαχίες βουλγαρικά αποσπάσματα που προσπαθούσαν να μπουν στην πόλη.
Όμως, το βράδυ της 27ης Ιουνίου δύναμη του βουλγαρικού στρατού κατέλαβε από τους πολιτοφύλακες τα γύρω υψώματα των Σερρών και την Ακρόπολη, όπου έστησε τα κανόνια της. Από τις 10 το πρωί της επομένης (28ης Ιουνίου), άρχισε ο βομβαρδισμός των Σερρών. Έντρομοι οι κάτοικοι άρχισαν να εγκαταλείπουν την πόλη και με φάλαγγες να τραβούν για το Στρυμόνα, όπου οι ελληνικές δυνάμεις προσπαθούσαν να γεφυρώσουν το ποτάμι. Οι ανεκπαίδευτοι πολιτοφύλακες ήταν εύκολη λεία για τους άντρες του βουλγαρικού ιππικού, που μπήκαν στην πόλη και σκόρπισαν τον όλεθρο.
Τις πρώτες μεσημβρινές ώρες της 28ης Ιουνίου, Βούλγαροι στρατιώτες απήγαγαν 150 άτομα που ήταν οχυρωμένα στο προξενείο της Αυστροουγγαρίας, μαζί με τον υποπρόξενο. Τους οδήγησαν στο βουνό και τους απελευθέρωσαν μόνο όταν πήραν λύτρα. Λύτρα εισέπραξαν και από τον πρόξενο της Ιταλίας για να μην ανατινάξουν το κτίριο του προξενείου, στο οποίο είχαν καταφύγει περίπου 600 άτομα, ανάμεσά τους και πολλά γυναικόπαιδα.
Γύρω στις 2 μετά τα μεσημέρι ο διευθυντής της τοπικής βουλγαρικής Αστυνομίας Καραγκιόζοφ έδωσε εντολή να πυρποληθεί το κέντρο της πόλης. Η καταστροφή  των Σερρών ήταν σχεδόν ολοκληρωτική. Η εικόνα της πόλης, εφιαλτική. Από τα 6.000 σπίτια των Σερρών τα 4.000 κάηκαν, καθώς και 1000 καταστήματα. Άτομα ανήμπορα, γέροι, άρρωστοι, έγκυες, νήπια, κείτονταν απανθρακωμένα μέσα στα ερείπια των σπιτιών τους. Τα θύματα της φωτιάς υπολογίζονται σε 100.
Ιδού πως περιγράφει την καταστροφή ο Ιταλός δημοσιογράφος Ρομπέρτο Λάργκο στην ανταπόκρισή του, που δημοσιεύτηκε στις 18 Ιουλίου 1913 στη μεγάλη ιταλική εφημερίδα Κοριέρε ντέλα Σέρα
Οι στρατιώται και αξιωματικοί επεδόθησαν εις πράξεις ανηκούστου βαρβαρότητας. Εισήρχοντο βιαίως εις τας οικίας και διέτρεχον απειλητικοί τας οδούς. Τους μεν εβασάνιζαν, τους δε γέροντας και ασθενείς έδερον και μετέδιδον το πυρ εις όλα τα καταστήματα και εις τα μέγαρα. Επετέθησαν και κατά του ελληνικού νοσοκομείου και έρριξαν εκτός αυτού τους ασθενείς εις τινα κήπον. Έπειτα επυρπόλησαν το φιλανθρωπικόν τούτο καθίδρυμα. Οι βούλγαροι διέτρεχον τας οδούς φέροντες μεθ’ εαυτών δοχεία βενζίνης και πετρελαίου, βρέχοντες δε τας οδούς και ραντίζοντες τας οικίας έθετον ακολούθως πύρ. Αυτός ο αρχηγός της Χωροφυλακής εθεάθη περιφερόμενος ανά την πόλιν και μεταδίδων το πυρ. Αι Σέρραι ήταν πλουσία πόλις, έχουσα 30.000 κατοίκους. Τώρα είναι σωρός ερειπίων.
Από τις κατεστραμμένες Σέρρες, ο κύπριος δημοσιογράφος Χρήστος Παντελίδης θα γράψει στην εφημερίδα της Λεμεσού Σάλπιγγα, τον Αύγουστο του 1913:
Θα ανεγνώσατε πολλάς περιγραφάς των καταστροφών εις αθηναϊκάς εφημερίδας. Σας βεβαιώ, ότι δεν αποδίδουν ουδέ κατά προσέγγισιν το μέγεθος της συμφοράς. Είναι όλοι κατώτεραι της πραγματικότητας. Δεν θα αναλάβω να σας το περιγράψω εγώ διότι ωρισμένως θα υστερήσω πολύ περισσότερον. Φαντασθήτε μόνον μίαν πλουσίαν πόλιν με μεγαλοπρεπείς οικοδομάς, με πλούσια καταστήματα μεταβαλλόμενην αίφνης εις έναν άμορφον σωρόν ερειπίων. Εκ των 24 εκκλησιών μόνον 3 διασώθηκαν. Όλη η ελληνική συνοικία είναι κατεστραμμένη. Μόνο μέρος της τουρκικής σώζεται, όπου κατέφυγαν και οι λοιποί.
Αυτό το φρικτό θέαμα αντίκρισαν οι πρώτοι Έλληνες στρατιώτες της 7ης Μεραρχίας, όταν γύρω στις 6 μ.μ. της 28ης Ιουνίου έφθασαν στις παρυφές της πόλης και κατόπιν μπήκαν στην κατεστραμμένη πόλη. Το πυροβολικό από τον Λευκώνα άρχισε να κανονιοβολεί τις θέσεις των Βουλγάρων στα υψώματα της Καμενίκιας και τους εξανάγκασε να εγκαταλείψουν τις Σέρρες.
Το ίδιο βράδυ, ο διοικητής της 7ης Μεραρχίας συνταγματάρχης Ναπολέων Σωτήλης έστειλε στο στρατηγείο το ακόλουθο τηλεγράφημα: «Πόλις Σερρών εκάη ολόκληρος εξαιρέσει Τουρκικής και Εβραϊκής συνοικίας. Αγορά εκάη επίσης. Πληθύς γυναικοπαίδων ευρέθησαν φονευμένα ή απανθρακωμένα εντός οικιών. Πόλις στερείται άρτου. Απόλυτος ανάγκη ληφθώσι μέτρα συντόνως προς το διατροφήν πληθυσμού. Άστεγοι υπερβαίνουσι 20.000». Ωστόσο γρήγορα διαπιστώθηκε ότι είχαν πυρποληθεί και η τουρκική και η εβραϊκή.

Την άλλη μέρα το πρωί, 29 Ιουνίου του 1913, ο συνταγματάρχης Σωτήλης κατέλαβε επίσημα την πόλη των Σερρών και στην προκήρυξη που εξέδωσε ανέφερε:
Εν ονόματι του βασιλέως των Ελλήνων Κωνσταντίνου, απελευθερώ τας Σέρρας από του ζυγού των βαρβάρων και ειδεχθών επιδρομέων, καταλαμβάνω την πόλιν, προσκαλώ δε πάντας του κατοίκους ανεξαρτήτως φυλής, γλώσσης και θρησκεύματος να επανέλθωσιν εις τας ειρηνικάς αυτών ασχολίας, βέβαιοι όντες ότι υπό το σκήπτρον της Αυτού Μεγαλειότητος του βασιλέως μας, και υπό την προστασίαν του ανδρείου αυτού στρατού θέλουσιν απολαμβάνει και απολύτου ισονομίας και εξασφαλίσεως τιμής και περιουσίας.
Ζήτω ο βασιλεύς Κωνσταντίνος ο Μέγας
Ζήτω ο λαός των Σερρών
Οι Σερραίοι, με αισθήματα χαρμολύπης, υποδέχθηκαν τον απελευθερωτή τους με κωδωνοκρουσίες στον Άγιο Γεώργιο Κρυονερίτη. Ο μητροπολίτης Απόστολος στην προσφώνησή του τόνισε χαρακτηριστικά: «Σήμερα καταργείται για πάντα η δουλεία και τελείται το εθνικό Πάσχα των Σερραίων». Στη συνέχεια ψάλθηκε δοξολογία και ακολούθησε η εγκατάσταση των ελληνικών αρχών στο Διοικητήριο. Πρώτος φρούραρχος της πόλης ανέλαβε ο ταγματάρχης Κωνσταντίνος Μαζαράκης, ο καπετάν Ακρίτας του Μακεδονικού Αγώνα.
Τις επόμενες ημέρες ο ελληνικός τύπος θα δώσει μεγάλη έμφαση στην τραγική κατάσταση που είχε ανακύψει στην πόλη των Σερρών. Ο κύπριος δημοσιογράφος Χρήστος Παντελίδης θα γράψει στην εφημερίδα Σάλπιγγα της Λεμεσού:
Την διατροφήν των αστέγων ανέλαβε η ελληνική κυβέρνησις, συγκινητικώτατον δε ήτο το θέαμα χιλιάδων Ελλήνων και Τούρκων παρουσιαζομένων προ της Πλατείας Διοικητηρίου και εναγωνίως περιμενόντων τον άρτον της μητρικής κυβερνήσεως.
Στο διπλωματικό πεδίο, η κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου θα απευθύνει έντονη διαμαρτυρία προς τις Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής για τις βουλγαρικές ωμότητες, ενώ ο βασιλιάς Κωνσταντίνος θα απειλήσει με αντίποινα τους Βούλγαρους. Στις αρχές Ιουλίου του 1913 τις καθημαγμένες Σέρρες θα επισκεφτούν οι γενικοί πρόξενοι της Ιταλίας και της Αυστροουγγαρίας στη Θεσσαλονίκη, οι οποίοι θα επιβεβαιώσουν το μέγεθος της καταστροφής.

Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2018

Το νεο Δ.Σ. του Ολυμπιακου Ροδοπολης



Επειτα απο την χθεσινη συνεδριαση αναμεσα στα μελη της νεας διοικησης οριστηκαν οι εξης αρμοδιοτητες:

ΠΡΟΕΔΡΟΣ : ΔΕΒΕΤΖΗΣ ΡΙΖΟΣ

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ :  ΧΑΤΖΗΠΑΝΤΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ

ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ : ΜΑΥΡΟΦΡΥΔΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ

ΤΑΜΙΑΣ  ΔΕΔΗΣ :ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

ΓΕΝΙΚΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ : ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ ΙΑΚΩΒΟΣ

ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΣ ΓΗΠΕΔΟΥ : ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ ΠΕΤΡΟΣ

ΕΦΟΡΟΣ ΙΜΑΤΙΣΜΟΥ : ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

ΜΕΛΗ : ΥΦΑΝΤΙΔΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
               ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ


Ευχομαστε τα καλυτερα στο νεο Δ.Σ. και ακομη μεγαλυτερες επιτυχιες στην ομαδα μας...
Προσωπικα ειμαι ανοιχτος σε καθε βοηθεια προς την νεα διοικηση.

Τρίτη, 26 Ιουνίου 2018

Ελληνικό χρέος: Μεσοπρόθεσμες διευκολύνσεις, μακροχρόνια προβλήματα



Το Eurogroup της 21ης Ιουνίου κατέληξε, όπως αναμενόταν, σε συμφωνία σχετικά με την περαιτέρω διαχείριση του ελληνικού δημοσίου χρέους. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η συμφωνία που επετεύχθη αποτελεί μια σειρά διευκολύνσεων για την Ελλάδα στο ζήτημα αυτό, όντας όμως την ίδια ώρα στην καλύτερη περίπτωση ένα πολύ γλυκό ημίμετρο και στη χειρότερη ένα... «τυράκι» που συνοδεύεται από την αυστηρή επιτροπεία της χώρας μέχρι το 2060.
Τι προβλέπει όμως η απόφαση;
1. Η μέση διάρκεια δανείων του δεύτερου Μνημονίου θα επιμηκυνθεί κατά 10 χρόνια, επεκτείνοντας έτσι το χρονοδιάγραμμα εξόφλησής τους.
2. Η περίοδος χάριτος προτού η Ελλάδα αρχίσει να καταβάλει τόκους για τα εν λόγω δάνεια θα παραταθεί κατά 10 χρόνια, που σημαίνει ότι η χώρα μας δεν θα επιβαρύνεται έως το 2033.
3. Η Αθήνα μπορεί πλέον να λάβει τα έσοδα από τα ελληνικά ομόλογα που διακρατούν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και οι κεντρικές τράπεζες των μελών της ευρωζώνης – που υπολογίζονται σε περίπου 4 δισεκατομμύρια ευρώ. Τα χρήματα θα εκταμιευτούν σε εξαμηνιαίες δόσεις. Η πρώτη θα αποδεσμευθεί τον προσεχή Δεκέμβριο και η τελευταία τον Ιούνιο του 2022. Αυτό είναι ένα σαφώς θετικό μέτρο.
4. Το μέχρι σήμερα αυξημένο επιτόκιο που χρεωνόταν για μια δόση στήριξης ύψους 11,3 δισεκατομμυρίων ευρώ, η οποία είχε χρησιμοποιηθεί για την επαναγορά ομολόγων το 2012, αναστέλλεται μέχρι νεωτέρας.
5. Οι εταίροι μας δεσμεύονται ότι το 2032 θα επανεξετάσουν την βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους και εάν είναι απαραίτητο θα λάβουν περεταίρω μέτρα
6. Από τη συμφωνία απουσιάζει όμως ένα βασικό ελληνικό αίτημα. Η σύνδεση του ετήσιου κόστους εξυπηρέτησης του χρέους με την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Με δυο λέξεις, η περίφημη «ρήτρα ανάπτυξης». Η μεγάλη παίκτρια της ευρωπαϊκής οικονομίας, η Γερμανία, ήταν σταθερά αρνητική σε μια τέτοια συζήτηση, αρνούμενη σθεναρά το σχετικό αίτημα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για αυτόματη λειτουργία ενός τέτοιου μηχανισμού, χωρίς προϋποθέσεις πολιτικού ή κοινοβουλευτικού χαρακτήρα.
Είναι καλή η συμφωνία; Μια προφανής απάντηση είναι ότι η συγκεκριμένη συμφωνία αποτελεί το «χρύσωμα του χαπιού» ενόψει της δύσκολης συνέχειας για την Ελλάδα υπό καθεστώς – χαλαρότερου σε σύγκριση με σήμερα, αλλά συνεχούς – δημοσιονομικού ελέγχου, χωρίς δανειακά ανταλλάγματα μέχρι το 2060.
Στην πολιτική διάσταση του πράγματος, το να αναζητήσει κανείς το ποιες ήταν κάποτε οι θέσεις της σημερινής συγκυβέρνησης για το ζήτημα της διαχείρισης του χρέους, προκαλεί άμεση θυμηδία.
Άπαντες ενθυμούνται τόσο τον ΣΥΡΙΖΑ (με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη τότε στις τάξεις του) όσο και τους ΑΝΕΛ (ο Πάνος Καμμένος στη γραμμή της Ζωής Κωνσταντοπούλου υποστήριζε και τον λογιστικό έλεγχο που θα αποδείκνυε ότι το χρέος είναι επαχθές και επονείδιστο) μιλούσαν σταθερά, συχνά και αναλυτικά για μονομερή διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του ελληνικού δημόσιου χρέους, ενώ ταυτόχρονα ξόρκιζαν κάθε ενδεχόμενο επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής των δανείων καθώς θεωρούσαν ότι μια τέτοια «παροχή» από την πλευρά των εταίρων και δανειστών δεν θα συνιστούσε τίποτα περισσότερο από παράταση της επιτροπείας. Χαρακτηριστική μένει ακόμη η φράση του Αλέξη Τσίπρα: «Η επιμήκυνση είναι το σχοινί που θα κρεμαστούμε».
Ουσιαστικά, η φετινή συμφωνία αποτελεί, κατ’ εμέ, ό,τι καλύτερο μπορούσε να επιτευχθεί από την ελληνική πλευρά στο πλαίσιο της πραγματικότητας στην οποία αυτή προσγειώθηκε μετά από την περιδιάβασή της στο χώρο του φαντασιακού και τις συνακόλουθες συνέπειες στην ελληνική οικονομία και κοινωνία.
Η συμφωνία μείωσης του ελληνικού χρέους που επιτεύχθηκε το 2012 από την προηγούμενη κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου θα είναι για χρόνια η μόνη που πραγματικά «κούρεψε» μεγάλο μέρος του ελληνικού χρέους και παράλληλα πέτυχε ευνοϊκούς όρους αποπληρωμής (μέχρι το 2022) αλλά και δέσμευση των Ευρωπαίων και του ΔΝΤ για νέα συζήτηση στο μέλλον και περαιτέρω επιμήκυνση.
Είναι προφανές ότι εκείνη η απόφαση αποτέλεσε σαφή οδηγό για τη σημερινή κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να κερδίσει ό,τι καλύτερο μπορούσε τουλάχιστον στο θέμα της επιμήκυνσης, από τη στιγμή που όλοι είχαν αντιληφθεί ότι ζήτημα μείωσης-κουρέματος δεν υπήρχε περίπτωση να τεθεί στην παρούσα φάση και μάλλον για πολλά χρόνια ακόμη.
Στην ουσία του ελληνικού προβλήματος όμως, αυτό που πρέπει να σημειωθεί με τρόπο σαφή και κατανοητό για τον καθένα είναι ότι η οποιαδήποτε ρύθμιση του χρέους, ακόμα και αυτή η ίδια η μείωσή του, δεν είναι ικανή να συμβάλει αποτελεσματικά στην επάνοδο της χώρας στην ανάπτυξη.
Ανάπτυξη σημαίνει δουλειές με ανθρώπινους όρους και αξιοπρεπείς αμοιβές. Για να συμβεί αυτό χρειάζεται ένας «σεισμός» επιχειρηματικής δραστηριότητας και επενδύσεων, που θα αποτελέσουν το κύριο εφαλτήριο για την αύξηση του ελληνικού ΑΕΠ και την εξάλειψη της ανάγκης η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση να οδύρεται και να αγωνίζεται για το χρέος, κυνηγώντας στην ουσία την ουρά της.
Έτι περαιτέρω, κανείς δεν θα μπορέσει να εξηγήσει πολιτικά στον απλό άνθρωπο το πώς ακριβώς θα τον ωφελήσει η διευθέτηση του χρέους στη ζωή και την τσέπη του. Ούτε καν άλλο ένα κούρεμα δεν θα επρόκειτο να επηρεάσει άμεσα τις προοπτικές βελτίωσης του βιωτικού επιπέδου του ιδίου, των παιδιών του και ίσως των εγγονών του.
Απλές αλήθειες που τα κομματικά γυαλιά – ανεξαρτήτως χρώματος – σπάνια επιτρέπουν να ιδωθούν στην ολότητά τους. Και αυτή η νόσος μοιάζει οριζόντια και ανίατη.

Γιώργος ΘεοδωρίδηςΥποψήφιος Διδάκτωρ Ευρωπαϊκού Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2018

Τουρκικές Εκλογές: Μια πρώτη αποτίμηση και πιθανολόγηση. Η επόμενη μέρα του Ερντογάν



Από συζητήσεις / δημόσιους σχολιασμούς μου το τελευταίο δίμηνο και αξιολογώντας τα δεδομένα της Γείτονος, μόλις έκλεισαν οι κάλπες χθες στις 17:00, πιθανολόγησα τα παρακάτω τέσσερα.
1) Ο Τούρκος πρόεδρος θα εκλεγεί από τον πρώτο γύρο. Επαληθεύτηκε 
2) Μάλλον δεν θα έχει αυτοδυναμία στο Κοινοβούλιο και θα κάνει συμμαχία, ή θα ξαναπάει σε εκλογές εάν και εφόσον - Αναμένουμε εξελίξεις επ’ αυτού μιας και με τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα ( βράδυ Κυριακής ), το ΑΚΡ επικρατεί στις εκλογές και με το συνασπισμό του με το εθνικιστικό MHP διατηρεί την πλειοψηφία στη νέα βουλή με 342 βουλευτές συνολικά ( 294+48) επί συνόλου 600 εδρών.
3) Όταν κρίνει πως μπορεί να δείξει ”μεγαλόθυμος″,ελπίζω να χορηγήσει (όπως παλαιά οι Σουλτάνοι) άφεση/χάρη, στους δύο στρατιωτικούς μας. Αναμένουμε. 
4) Η επανεκλογή του και όσο ο ίδιος τη θεωρεί Νίκη του κατά της Δύσης (ή ήττα της Δύσης), καθώς και ο δρόμος που έχει επιλέξει στην εξωτερική πολιτική, μάλλον στο συγκεκριμένο χρόνο ”ωφελεί” τα θέματά μας, όσο παράδοξο και εάν ακούγεται ή φαίνεται αυτό, μιας και ο ρόλος της Ελλάδας μάλλον θα λογίζεται πιο σταθερός/αξιόπιστος από τους συμμάχους.
Τέλος ο ανθυποψήφιος Μουχαρέμ Ιντζέ (σημαίνει Λεπτός), παρά το ”Ευρωπαϊκό” προφίλ του και το σχετικά νέο της ηλικίας του (54), είναι πρακτικά Terra incognita,ενώ πιθανολογώ πως δεν θα ωφελούσε στην παρούσα τα θέματα που μας καίνε.
Το πως θα λειτουργήσει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε θέματα Βαλκανίων, Ελλάδας ( Αιγαίο - νησιά - Κύπρο) , Συρίας κλπ, θα το δούμε άμεσα και σε κάθε περίπτωση μέχρι την 29η Οκτ. 2023 Εθνική Επέτειο και 100ετία της Τουρκικής Δημοκρατίας.
Στο μεσοδιάστημα θα ετοιμαστεί και η διαδοχή του, οπότε θα δούμε εάν ο Erdoğanισμός θα συνεχιστεί ή θα επανακάμψουν με ισχυρά χαρτιά και ”αναδόμηση” οι Κεμαλιστές, με τον όποιο τότε αρχηγό τους.
Περαιτέρω, ενδιαφέρον θα έχουν το προσφυγικό, το ενεργειακό/υδρογονάνθρακες σε Κύπρο - Αιγαίο ( Barbaros Hayreddin Paşa ), η Θράκη και φυσικά η στάση του Τούρκου προέδρου σε ειδικά θέματα όπως η Τουρκική επιρροή σε Σκόπια και Τίρανα με το αντίκτυπο αυτής στην Ελλάδα.
Ο προγραμματισμός και ο εξοπλισμός (F-35, S-400/ C-400 Триумф, αεροπλανοφόρο, άρματα μάχης κ.λ.π ) ήταν, είναι και θα είναι σε προτεραιότητα, τα δε εσωτερικά προβλήματα, η οικονομία καθώς κι’ εκείνα της Ανατολίας, των Κούρδων και των ισορροπιών με τις μεγάλες δυνάμεις, οπωσδήποτε θα καθορίζουν πολλά, ήδη πολυ-αναλυμένα από ειδικούς επιστήμονες και αρθρογράφους.
Η πολυεπίπεδη και ανομοιογενής διαστρωμάτωση της Τουρκικής κοινωνίας δεν επηρεάζει το Κεμαλικό Vatandaş Türkçe konuş ( πατριώτη μίλα Τούρκικα ) της Τουρκοποίησης όπως την όρισε θεωρητικά και σε σχετικό βιβλίο του ο Ziya Gökalp, κάτι που εξυπηρετεί ως συνείδηση το νεοθωμανισμό του Erdoğanισμού.
Περαιτέρω, τα μεγάλα έργα (τεχνητή ζεύξη Μαύρης Θάλασσας-Βοσπόρου, πυρηνικά εργοστάσια), στρατηγικά όπλα, πυρηνικά εργοστάσια κ.ά, έχουν ως σκοπό να μετατρέψουν την Τουρκία σε δύναμη παγκοσμίου επιπέδου (δεν αρκεί η Οικονομική G-20, ούτε η καλή θέση σε στρατό). 
Εν κατακλείδι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιθυμεί να γίνει ο νέος πατέρας του Έθνους ( αυτολεξεί : Ata-türk) στη θέση του Κεμάλ ή αντίστοιχης αξίας ηγέτης με τον Μωάμεθ, όπως υποσυνείδητα «πέρασε» στα προεκλογικά βίντεο.
Όμως, όπως σαφώς και έντονα φαίνεται το μεγάλο πρόβλημα είναι η οικονομία και αυτά που ετοιμάζουν εις βάρος της Τουρκίας οι τρίτες μεγάλες Οικονομικά χώρες.
Ο Καθηγ. Ηλ. Κουσκουβέλης του Πα.Μακ. αναφέρει σχετικά:«Η οικονομική στενότητα, μειώνει ακόμη περισσότερο τις πιθανότητες να επιχειρήσει η Τουρκία να εξάγει την κρίση στο εξωτερικό, όπως προς την Ελλάδα ή και την Κύπρο. Και τούτο διότι με δεδομένους τους δύο πολέμους που έχει στα νότια σύνορα και το Κουρδικό στο εσωτερικό, μία τέτοια επιλογή θα είναι ακόμη πιο δαπανηρή σε κόστος (οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό), αφού, πολύ απλά, η Ελλάδα δεν είναι ούτε Συρία, ούτε Ιράκ, ούτε Αφρίν». 
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως θα σταματήσουν οι εντάσεις με την Ελλάδα και την ΑΟΖ της Κύπρου.
Το μέγεθος και η ισχύς της Τουρκίας, καθώς και η κυρίαρχη εθνικιστική ιδεολογία που διαπερνά διαχρονικά, τόσο τον Erdoğanισμό, όσο και τον Κεμαλισμό, δεν μας αφήνουν πολλά περιθώρια πέραν από το να είμαστε προετοιμασμένοι, αλλά και πάντα νηφάλια αποφασιστικοί, όπως επισημαίνουν στρατιωτικοί και πανεπιστημιακοί.
Η Ελλάδα θα πρέπει να επαναχαράξει την πολιτική της σε σχέση με την Τουρκία στα νέα δεδομένα που θ’ αρχίσουν να φαίνονται καθαρά μετά το 2023.

Δημήτρης ΣταθακόπουλοςΔικηγόρος Πειραιώς. Δρ Παντείου Πανεπιστημίου. Συνεργάτης Εργαστηρίου Τουρκικών & Ευρασιατικών μελετών Παν.Πειραιά ( Πα.Πει)

Τι φέρνει η μέρα που ξημέρωσε στην Τουρκία



Αυτό που δεν μπόρεσαν να προβλέψουν οι δημοσκοπήσεις, το αποφάσισε ο λαός της γειτονικής μας χώρας, ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν είναι πλέον ο αδιαφιλονίκητος κυρίαρχος της εκτελεστικής αλλά και της νομοθετικής εξουσίας στην Τουρκία,καθιστώντας εαυτό ως τον μοναδικό πόλο εξουσίας με ότι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα αλλά και το μέλλον των βασικών θεσμών που δομούν το κράτος δικαίου σε κάθε ευνοούμενη πολιτεία, όπως η δικαιοσύνη.
Επιπροσθέτως, ο απαραίτητος για την ορθή λειτουργία της δημοκρατίας, διαχωρισμός των εξουσιών έχει πάψει να υφίσταται καθιστώντας την γειτονική μας χώρα μια κατ’ επίφαση δημοκρατία που θα λειτουργεί γύρω από ένα πολιτικό-οικονομικό δίκτυο επιρροής γύρω από την οικογένεια του Ερντογάν και των στενών πολιτικών του συνεργατών.
Αναμφισβήτητα, δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι οι εκλογές αυτές δεν σηματοδοτούν μόνο την νίκη του Ερντογάν αλλά και την αλλαγή της ίδιας της φύσης του πολιτεύματος από κοινοβουλευτικό σε προεδρικό. Σε αυτό το πλαίσιο το μη ικανοποιητικό αποτέλεσμα στις κοινοβουλευτικές εκλογές με την απουσία αυτοδυναμίας για το κόμμα του Ερντογάν δεν σημαίνει apriori ότι οι επόμενες κινήσεις του Τούρκου Προέδρου προς την εγκαθίδρυση του προεδρικού συστήματος θα είναι γεμάτος εμπόδια και αναβολές στην εφαρμογή του. Η είσοδος ξανά στο κοινοβούλιο του φίλο-κουρδικού κόμματος δείχνει αφενός μεν τον διχασμό της Τουρκικής κοινωνίας, αφετέρου την σημαντικότητα που έχει ακόμη ο Κουρδικός παράγοντας στην Τουρκική Πολιτική σκηνή. Κουρδικός παράγοντας που δεν θα μπορεί να μην ληφθεί υπόψιν από τον Πρόεδρο Ερντογάν.
Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να σημειώσουμε ότιμολονότι οι κατηγορίες της αντιπολίτευσης για νοθεία έχουν ίσως ισχυρό έρεισμα, δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι ο Τούρκος Πρόεδρος είναι πράγματι ο πιο δημοφιλής πολιτικής των τελευταίων ετών στην γειτονική μας χώρα έχοντας ισχυρό έρεισμα στην βάση της Τουρκικής Κοινωνίας και ειδικά σε περιοχές και κοινωνικές τάξεις που θεωρούσαν εαυτούς καταφρονημένους , ξεχασμένους και εκτός των τειχών πριν την επέλαση ενός δικού τους ανθρώπου στα σαλόνια της πολιτικό-στρατιωτικής ελίτ της Άγκυρας.
Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι η συντριπτική νίκη του Ερντογαν στις προεδρικές εκλογές και στις κοινοβουλευτικές εκλογές, με την στήριξη των εθνικιστών «Γκρίζων Λύκων», μετατρέπουν την γειτονική μας χώρα σε μια ειρηνική, ενωμένη και άνευ κοινωνικών εντάσεων χώρα. Το αντίθετο. Αν ανιχνεύσει κάποιος πιο αναλυτικά τα ποσοστά του Ερντογάν και των πολιτικών του αντιπάλων θα βγάλει εύκολα το συμπέρασμα, ότι η Τουρκία παραμένει ίσως περισσότερο παρά ποτέ μια έντονα διχασμένη χώρα με κοινωνικές ομάδες που έχουν διαμετρικά αντίθετα προσλαμβάνουσες, ιδεολογήματα αλλά και σκοπούς.Κάτι που καθιστά την συνύπαρξη τους τουλάχιστον προβληματική. Ο μεγάλος κίνδυνος που ενδέχεται να διαρρήξει έτι περαιτέρω τον ήδη εύθραυστο κοινωνικό ιστό, αλλά και την μακροπρόθεσμη προοπτική της κυριαρχίας Ερντογάν, είναι η κατάσταση της οικονομίαςπου μπορεί πρόσκαιρα να φαντάζει ότι έχει σταθεροποιηθεί, γιατί έχει εξαφανιστεί από τα διεθνή πρωτοσέλιδα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα την επαναφέρει η ίδια η πραγματικότητα με πιο εμφατικό τρόπο.
Όσον αφορά τις Ελληνο-Τουρκικές σχέσεις δεν θα πρέπει αν περιμένουμε κάποια θεαματική εξέλιξη,εκτός από την μείωση ίσως της επιθετικής ρητορικής, κάτι που δεν θα πρέπει να μας γεμίζει αισιοδοξία γιατί ο κίνδυνος της στασιμότητας είναι πολλές φορές χειρότερος από τις αρνητικές εξελίξεις, αφού η γειτονική μας χώρα αποκλείεται να απολέσει τον ρόλο στις σημαντικές γεωπολιτικές εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα στην περιοχή μας και κυρίως στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Η ίδια στασιμότητα, που μόνο ως ήττα μπορεί να προσληφθεί, ενδέχεται να υπάρξει και στο ζήτημα της κράτησης των δύο στρατιωτικών στις φυλακές της Ανδριανούπολης, με μοτίβο των δηλώσεων των Τούρκων αξιωματούχων, για την «πίστη στην Τουρκική Δικαιοσύνη», να είναι το επαναλαμβανόμενο μοτίβο και το επόμενο χρονικό διάστημα.

Χρήστος ΛουτράδηςΑρθρογράφος/ πρώην συνεργάτης στη Hurriyet Daily News

Κυριακή, 24 Ιουνίου 2018

Σταυροδοσια εκλογων Ολυμπιακου Ροδοπολης


Μεσα σε πολυ καλο κλιμα πραγματοποιηθηκαν οι εκλογες του Ολυμπιακου Ροδοπολης για την εκλογη νεου Δ.Σ.

Η διαδικασια θυμισε παλιες καλες εποχες με την συμμετοχη του κοσμου να ειναι σε αρκετα ικανοποιητικο επιπεδο.

Αυριο θα διεξαχθει συμβουλιο μεταξυ των εννια πρωτων σε ψηφους για τον ορισμο των θεσεων μεσα στο Διοικητικο συμβουλιο.

Επι 102 ψηφισαντων τα αποτελεσματα ειναι τα εξης:

1. Δεδης Αθανασιος 70
2.Δεβετζης Ριζος 69
3.Γρηγοριαδης Πετρος 61
4.Δημητριαδης Ιακωβος 61
5.Χατζηπαντος Αντωνης 56
6.Υφαντιδου Αλεξανδρα  52
7.Τοσουνιδης Γιωργος 47
8.Μαυροφρυδης Κυριακος 46
9.Δημητριαδης Ιωαννης 43
10.Γεωργιαδης Αποστολος 38
11. Νικηφορου Χαραλαμπος 37
12.Συμεωνιδης Σαββας 29
13.Καλτσας Ανδρεας 21
14.Γκατζακης Ιωαννης 17

Εξελεγκτικη  επιτροπη
1.Γιαννουλιδης Αναστασιος 69
2.Δημητριαδης Ιωαννης 57
3.Ζαχαρακης Ηλιας 57

Σε μια κινηση καλης θελησης
και ομοψυχιας το παλιο Δ.Σ.
αναλαμβανει την συντηρηση
του γηπεδου και των κτιριων αυτου
οσο και την προετοιμασια πριν τους
αγωνες.



Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2018

21 ΙΟΥΝΙΟΥ 1913 – Η ΕΠΙΚΗ ΜΑΧΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΚΙΛΚΙΣ



«Η ΣΦΑΙΡΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΣΤΗ ΛΟΓΧΗ»

«Πνοές κι αν πλανάσθε σ’ άλλη ζωή,
λείψανα κι αν κοιμάσθε,
σας λειτουργώ στη δόξα μου,
μακαρισμένοι νά ’στε»

      (Κωστής Παλαμάς)


ΕΙΣΑΓΩΓΗ

            Η Μάχη του Κιλκίς είναι μια από τις ενδοξότερες μάχες των Ελλήνων.

            Στον σύγχρονο Ελληνισμό η μάχη αυτή αποτελεί  φωτεινό φάρο για την πορεία του στο μέλλον και ακένωτη πηγή άντλησης θάρρους, υπερηφάνειας, ψυχικής και σωματικής δυνάμεως.

            Η νίκη αυτή είναι μια από τις μεγαλύτερες, διότι έκρινε οριστικά την τύχη της Μακεδονίας μας, της πατρίδας του Φιλίππου  και του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

            Θα προσπαθήσω να εξιστορήσω με συντομία την μεγάλη αυτή επική μάχη και να σας μεταφέρω το άρωμα  της τότε εποχής όσο αυτό είναι εφικτό, καθόσον αυτό το υπέροχο άρωμα το δημιούργησαν και το πήραν μαζί τους οι πρωταγωνιστές αυτής της εποποιίας.

            Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι δυστυχώς επί πολλά έτη  επισκιάστηκαν από τα μετέπειτα δραματικά για την Πατρίδα μας γεγονότα,  με αποκορύφωμα τον   Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΤΟ 1912 – 1913

 

            Είναι γνωστό ότι το 1912 τα Χριστιανικά κράτη της Βαλκανικής, Ελλάδα- Σερβία – Βουλγαρία και Μαυροβούνιο συμμάχησαν και τον Οκτώβριο του 1912 επιτέθηκαν κατά του Ευρωπαϊκού Τμήματος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας προς απελευθέρωση του Χριστιανικού πληθυσμού από τον Τουρκικό ζυγό.

            Τη άνοιξη του 1912 όταν τελείωσε ο πόλεμος αυτός ο Ελληνικός Στρατός είχε απελευθερώσει την Δυτική και Κεντρική Μακεδονία και μέρος της Ανατολικής, την Ήπειρο και την Βόρειο Ήπειρο ολόκληρη.

            Οι Βούλγαροι όμως ύπουλοι και δόλιοι, όπως είναι πάντοτε, δεν έδειξαν και τότε καλή συμπεριφορά έναντι των συμμάχων των, διότι είχαν πάντοτε κατά νουν την πραγματοποίηση της μεγάλης Βουλγαρίας , με τα όρια της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου, σε βάρος των.

            Μετά την κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τον Ελληνικό Στρατό την 26η Οκτωβρίου 1912 ζήτησαν, ύπουλα σκεπτόμενοι, να επιτραπεί η είσοδος στη Θεσσαλονίκη δήθεν γι΄  ανάπαυση δύο Βουλγαρικών Ταγμάτων, επειδή σε αυτά υπηρετούν οι πρίγκιπες της Βουλγαρίας.

            Για να μη διαταραχθούν οι συμμαχικές σχάσεις η Ελλάδα  δέχθηκε. Οι Βούλγαροι δολίως εισήγαγαν στη Θεσσαλονίκη πολύ περισσότερες δυνάμεις, διότι είχαν ως  σκοπό να τις χρησιμοποιήσουν για επίθεση και κατάληψη της.

            Βραδύτερα οι Βούλγαροι άρχισαν να προκαλούν κατά μήκος της διαχωριστικής γραμμής διάφορα επεισόδια και να προσβάλλουν προωθημένα Ελληνικά Φυλάκια.

            Την 9η Μαΐου επιτέθηκαν με 4  Συντάγματα κατά των Ελληνικών Τμημάτων στην Περιοχή Παγγαίου τα οποία και ανάγκασαν να συμπτυχτούν.

Μικρότερες άλλες επιθέσεις έγιναν εις Βερτίσκο, Γουμένισσα , Αριδαία, Γευγελή, Λαγκαδά, Νιγρίτα, Ελευθερούπολη, ακόμη προώθησαν και τμήματα τους στα Γιαννιτσά, Έδεσσα μέχρι και Αμύνταιο, επιχείρησαν δε να εγκατασταθούν και στο Άγιο Όρος.

Τέλος  αφού συγκέντρωσαν δυνάμεις την νύκτα 16/17 Ιουνίου 1913 ενεργούντες παραπλανητικά επιτέθηκαν ταυτόχρονα κατά των τμημάτων μας στη περιοχή Νιγρίτας και κατά τον Σέρβων στην περιοχή Γευγελή, ενώ την κύρια ενέργειά τους την είχαν σχεδιάσει κατά της Θεσσαλονίκης δια μέσω Κιλκίς και Λαχανά.

Ανάλογες προς την Ελλάδα ενέργειες  οι Βούλγαροι έπρατταν και κατά των Σέρβων, οπότε τα δύο κράτη συνήψαν συμμαχία για να αντιμετωπίσουν την διαφαινόμενη πλέον απειλή από την Βουλγαρία.

Το Ελληνικό Στρατηγείο όμως δεν παραπλανήθηκε από τις ενέργειες των Βουλγάρων και τάχιστα προέβη σε κατάλληλες ενέργειες.

–  Διέταξε την άμεση σύλληψη των στη Θεσσαλονίκη Βουλγαρικών δυνάμεων. Μετά από συγκρούσεις συνελήφθησαν 27 Αξιωματικοί και 1.300 οπλίτες.

–  Διέταξε τις πιεζόμενες Μονάδες στη περιοχή Νιγρίτας να αμυνθούν, τις δε λοιπές Μεραρχίες από τη Λητή έως Πίνδο προετοιμαστούν για επιχειρήσεις.

ΔΥΝΑΜΕΙΣ – ΔΙΑΤΑΞΗ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΑΝΤΙΠΑΛΩΝ  ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΧΗ

 

ΔΙΑΤΑΞΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

Το απόγευμα της 18ης Ιουνίου 1913 εκδόθηκε Διαταγή προελάσεως .

Το πρωί  της 19ης οι Μεραρχίες άρχισαν να προελαύνουν και μέχρι το απόγευμα της 20ης Ιουνίου 1913, με 110329Αξιωματικούς και Οπλίτες, (Κιλκίς: 56298 , Πολύκαστρο: 13227 και Λαχανά:  40804)  η διάταξή τους ήταν η παρακάτω:

Η VII Μεραρχία, υπό τον Συνταγματάρχη (ΜΧ) Σωτίλην Ναπολέοντα, προωθηθείσα εκ των θέσεων της από Σκάλα Σταυρού μέχρι Βόλβης εις Αρέθουσαν: 14065

            Η Ι Μεραρχία, υπό τον Υποστράτηγο Μανουσογιαννάκη Εμμανουήλ, προωθηθείσα εκ των μεταξύ λιμνών Βόλβης και Λαγκαδά θέσεων της εις Λοφίσκον: 14750

Η VI Μεραρχία υπό τον Υποστράτηγο Δελαγραμμάτικα Νικόλαο εις την περιοχή Λαγυνά – Λητή – Ασβεστοχώρι:. 11989

Η ΙΙ Μεραρχία υπό τον Υποστράτηγο Καλλάρη Κων/νο προωθηθείσα από Θεσσαλονίκη εις περιοχή Λητή – Μελισσοχώρι: 14536

Η IV Μεραρχία υπό τον Υποστράτηγο Μοσχόπουλο Κων/νο εις περιοχή Μελισσοχώρι  υψ. Πουρνάρι (Ερ  Πουρναρίου – Μεσσαίον): 15480

Η V Μεραρχία υπό τον Συνταγματάρχη (ΜΧ) Γεννάδην Στέφανον εις περιοχή Ν. Φιλαδέλφεια – Ξηροχώρι: 12295

Η ΙΙΙ Μεραρχία υπό τον Υποστράτηγο Δαμιανό Κων/νο, εις περιοχή Αξιοχώρι – Αγιονέρι: 12609

Η Χ Μεραρχία υπό τον Συνταγματάρχη (ΠΒ) Παρασκευόπουλο Λεωνίδα, εις περιοχή Γουμένισσας Αξιούπολης με απόσπασμα εις Πλάγια (Τάγμα  και Ορειβατική πυροβολαρχία): 13227

Η Ταξιαρχία ιππικού, υπό τον αντισυνταγματάρχη ιππικού Ζαχαρακόπουλο Κων/νο εις Σίνδο θα κάλυπτε το αριστερό της ΙΙΙ Μεραρχίας και συνέδεε αυτή με την ενεργούσα στο Πολύκαστρο Χ Μεραρχία: 1378

            Τάγμα Φρουριακού Πυροβολικού εις Θεσσαλονίκη.

           Το Γενικό Στρατηγείο ήταν στο Μελισσοχώρι.

           Επίσης Διατέθηκαν :

           ΠΥΡΟΒΟΛΑ ΠΕΔΙΝΟΥ ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟΥ:    164

              ΠΥΡΟΒΟΛΑ ΟΡΕΙΝΟΥΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟΥ :      36

               ΠΟΛΥΒΟΛΑ                                            :       98         

               ΚΤΗΝΗ                                            :  26417

 

ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

 

Οι Δυνάμεις του Ιβανώφ ανέρχονταν σε 59 τάγματα πεζικού, 124 πυροβόλα και 7 ίλες ιππικού. Τα ισχυρότερα κέντρα αμύνης του ήταν το Κιλκίς και ο Λαχανάς από απόψεως αμυντικής οργανώσεως (από την 16 Οκτωβρίου 1912). Στο Κιλκίς διέθεσε:

–  32 ΤΑΓΜΑΤΑ ΠΕΖΙΚΟΥ

–  62 ΠΥΡΟΒΟΛΑ

–  1 ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΙΠΠΙΚΟΥ

–  3-4 ΜΕΡΑΡΧΙΑΚΕΣ ΙΛΕΣ

 

           Το Στρατηγείο του ήταν στις Σέρρες.

           Η δύναμη της Βουλγαρικής ΙΙ Στρατιάς στον τομέα Κιλκίς – Λαχανά ανήρχετο εις 32 Τάγματα πεζικού, 116 πυροβόλα, 1 Σύνταγμα Ιππικού και 3- 4 Μεραρχιακές Ίλες Ιππικού.

Δύναμη στο μέτωπο Κιλκίς ανήρχετο σε 40.000 έναντι των 100.000 ανδρών του συνολικού μετώπου προς Ελλάδα.

Κατά τη διάρκεια αυτών των δυο ημερών ενίσχυσαν την αμυνόμενη ΙΙΙ Βουλγαρική Μεραρχία στο Κιλκίς ,δυνάμεως 16 Ταγμάτων και του 10ου Συντάγματος Ιππικού με μια Ταξιαρχία από Σέρρες , δύναμη 4 Ταγμάτων από περιοχή Γευγελή και την 2/6 Ταξιαρχία και το επιτελείο της IV Μεραρχίας.

 

ΔΙΑΤΑΞΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΩΝ  ΔΥΝΑΜΕΩΝ

Έναντι του Ελληνικού Στρατού ευρίσκοντο μονάδες της   ΙΙ Βουλγαρικής Στρατιάς υπό τον Στρατηγό Ιβανώφ ,είναι ο Στρατηγός ο οποίος μετά την ήττα του στο Κιλκίς θα πει «όλα τα είχα προβλέψει τα είχα σκεφθεί, όλα εκτός από την τρέλα των Ελλήνων».

Η διάταξη από Δυτικά περιοχή Πλάγια  προς Ανατολικά περιοχή Σκεπαστού, ήταν η ακόλουθη:

–  ΙΙΙ ΜΕΡΑΡΧΙΑ (-) ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ

Υπό τον Υποστράτήγο Σαράφωφ με έδρα το Κιλκίς.

–  2 ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ

1 Βόρεια και Βορειοανατολικά Πολυκάστρου και 1 στο Κιλκίς

–  1/Χ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ

Υπό τον Συνταγματάρχη Πέτεφ στην περιοχή Ξυλόπολη – Λαχανάς

–  1 ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ

Υπό τον Συνταγματάρχη Πετρώφ στο χωριό Στρυμονικό

–  10ο ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΙΠΠΙΚΟΥ

Περιοχή Χωριών Ξυλόπολη – Λαχανάς

–  ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ 1 ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ

Κινηθείσα προς ενίσχυση από περιοχή Παγγαίου την Ν19/20 ΙΟΥΝΙΟΥ.

 

ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΗΣ ΜΑΧΗΣ ΚΙΛΚΙΣ

Η νύκτα της 20/21 Ιουνίου 1913 έχει έρθει οι ώρες ατελείωτες περνούν αργά – αργά. Απόλυτη σιγή βασίλευε πάνω από το πεδίο της μάχης.

Μια σιγή που έμοιαζε σαν να σκέπαζε στα κατάβαθα των σκοταδιών της το θάνατο που αιωρείται παντού σ΄ εκείνον  τον κρανίου τόπο.

Φύλλο δεν κουνιέται. Μόνο  κάπου – κάπου  μια ριπή πολυβόλου, σαν φλογισμένη φιδίσια γλώσσα τρυπούσε το σκοτάδι ή ένα λιανοτούφεκο, άφηνε να ξεφύγει καμιά σφαίρα με απαίσιο κρότο, που αντηχούσε στα φαράγγια και σφύριζε επάνω από τις γραμμές των τμημάτων.

Είναι η τρίτη νύκτα  που περνούν στο πόδι τα τμήματά μας.

Είναι μεσάνυκτα μέσα στην ησυχία, άρχισε ξαφνικά ένας σφοδρός βομβαρδισμός πυροβολικού στο προ του χωριού Ποταμιά τμήμα του Γαλλικού ποταμού και τάραξε όλη την περιοχή.

Ήταν το Βουλγαρικό Πυροβολικό που έβαλε δραστικά εναντίον του 10ου ΣΠ της ΙΙας  Μεραρχίας , που περνούσε την ώρα αυτή τον Γαλλικό για να επιτεθεί κατά του Κιλκίς νύκτα.

Ακολούθησε το 7ο ΣΠ  και τα δύο Συντάγματα επιτίθενται κατά του Κιλκίς ακάθεκτα με την λόγχη εις το όπλο και την 4:15΄ ώρα καταλαμβάνεται η πρώτη Βουλγαρική γραμμή άμυνας. Ορμούν εκ νέου τα λιοντάρια τη ΙΙας Μεραρχίας και την 5η πρωινή ώρα καταλαμβάνουν και την δεύτερη γραμμή.

Καταδιώκουν συνεχώς τους φεύγοντας Βουλγάρους και σε λίγο φθάνουν τη τρίτη γραμμή άμυνάς των.

Εδώ ο ηρωικός, ο ακαταπόνητος Διοικητής του 7ου Σ.Π. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ φονεύεται. Τα πυρά των πολυβόλων και του Πυροβολικού του εχθρού είναι πυκνά και φονικά και τα τμήματα γενικώς ανακόπτουν την προχώρηση τους, ενώ οι Βούλγαροι με νέες και ανέπαφες δυνάμεις αντεπιτίθενται.

Έτσι την 8η πρωινή ώρα η θέση των τμημάτων της ΙΙ Μεραρχίας είναι κρίσιμη.

Οι Έλληνες Στρατιώτες καταπονημένοι από τις συνεχείς προσπάθειες με τεράστιες απώλειες και με το θάνατο πολλών Αξιωματικών, υπό τα δραστικά και φονικά πυρά των Βουλγάρων, αρχίζουν να κλονίζονται.

Είναι η μεγάλη στιγμή του αγώνα. Είναι η στιγμή που θα δώσει την ένδοξη νίκη ή την καταστροφή.

Είναι η στιγμή των μεγάλων αποφάσεων του κάθε Αξιωματικού και οπλίτη χωριστά αλλά και όλου μαζί του τμήματος.

Είναι η στιγμή που ο καθένας πρέπει να ξεχάσει τη ζωή, να αψηφήσει το θάνατο και να προτάξει τα στήθη του σαν τείχος για να εμποδίσει τον εχθρό να περάσει.

Και πράγματι τη στιγμή αυτή όλο το μεγαλείο της Ελλάδος, όλη η ιστορία της δόξης της διέρχεται αστραπιαία από τις ψυχές των ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ ΚΙΛΚΙΣ.

Οι αθάνατοι μαχητές της επικής αυτής μάχης , οι αλύγιστοι ημίθεοι Αξιωματικοί και οπλίτες του 1ου και 7ου Συντάγματος Πεζικού, σαν ένας άνθρωπος αποφασίζουν να μείνουν επί τόπου άκαμπτοι αποφασισμένοι να πεθάνουν έστω, αλλά να μη χάσουν εκείνα που με το αίμα των συμπολεμιστών τους κέρδισαν.

Και το θαύμα γίνεται. Η κατάσταση σώζεται.

Οι λυσσαλέες αντεπιθέσεις των Βουλγάρων αποκρούονται , εκφυλλίζονται και τελικά οι ήρωες του ΚΙΛΚΙΣ διατηρούν τις θέσεις τους, ανανεώνουν τις δυνάμεις τους και αρχίζουν πάλη από την 9η πρωινή ώρα να επιτίθενται.

Με τη λόγχη πλέον κρίνεται η μάχη για την κατάληψη του ΚΙΛΚΙΣ.

Οι γενναίοι μας φαντάροι με τους Ηρωικούς τους Αξιωματικούς ορμούν μέσα στη φωτιά αψηφούν κάθε κίνδυνο και με σκληρό αγώνα σώματος προς σώμα με τη λόγχη, με τα νύχια και με τα δόντια κατόρθωσαν να καταλάβουν όλα τα Βουλγαρικά οχυρά στην περιοχή πλην του υψώματος 271.

Η ώρα είναι 09:30’ οι Βούλγαροι κρατούν γερά ακόμη το μόνο ύψωμα που τους έμεινε, το ύψωμα 271 με μια διλοχία. Είναι το τελευταίο έρεισμά τους και με λύσσα προσπαθούν να το κρατήσουν, ελπίζοντας πως με τις ενισχύσεις θα ανακαταλάβουν τα υψώματα που έχασαν.

Η ώρα είναι κρίσιμη και από στιγμή σε στιγμή αναμένονται νέες εχθρικές αντεπιθέσεις. Κάθε στιγμή που περνά χωρίς να πέσει το ύψωμα 271 μεγαλώνει τον κίνδυνο των τμημάτων μας.

Η κατάσταση είναι τέτοια που δεν παίρνει αναβολές, δεν χρειάζεται πολλές σκέψεις και μεγάλα σχέδια, αλλά χρειάζεται άφθαστο θάρρος και μεγάλες αποφάσεις.

Και πράγματι η μεγάλη απόφαση ελήφθη.

Ο Ταγματάρχης ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ο οποίος ανέλαβε τη Διοίκηση του 7ου Σ.Π. (σε αντικατάσταση του φονευθέντος Διοικητού Αντισυνταγματάρχη Καραγιαννοπούλου) με του Λόχους των Λοχαγών Ολυμπίου, Παπαγιάννη και Καρκαντζού καταβάλλει μία ύστατη προσπάθεια.

Οι φαντάροι μας ακάθεκτοι ορμούν κατά του υψώματος 271 ο Στρτης Δουκάκης Κων/νος πηδά πρώτος μέσα στα χαρακώματα κα με τη λόγχη του φονεύει τον Ταγματάρχη Βούλγαρο Διοικητή.

Καταφθάνουν και άλλοι Στρατιώτες η πάλη γενικεύεται και με κάθε μέσο σε στιγμές πραγματικής αλλοφροσύνης και απερίγραπτου μεγαλείου κατορθώνουν την 10:30’ να καταλάβουν το ύψωμα 271.

Έτσι κατελήφθη και το τελευταίο οχυρό του εχθρού στο Ανατολικό τμήμα της Βουλγαρικής οχυρωματικής γραμμής.

Οι απώλειες μας είναι τεράστιες αλλά δεν τους μένει τώρα παρά να καταδιώξουν τον εχθρό, ο οποίος νικημένος πλέον και απειλούμενος με κύκλωση αρχίζει να συμπτύσσεται.

Ας δούμε τώρα που εξελίχθηκε ο αγώνας και στους άλλους τομείς των άλλων Μεραρχιών.

Την 04:00΄ ώρα το 9ο Σ.Π. της IV Μεραρχίας εξορμά. Η ώρα παρέρχεται και με μεγάλη δυσκολία και πολλές απώλειες κατορθώνει να προχωρεί, ώσπου τελικά καθηλώνεται προ των αμέσως Β. Α. υψωμάτων Κρηστώνος.

Αριστερά αυτού προς τον Σ.Σ. Κρηστώνος και τα Δυτικώς αυτού υψώματα κινείται το 8ο Σ.Π. που τα δραστικά και φονικότατα πυρά του εχθρού υποβοηθούμενα και από την εκ της φύσεως του εδάφους δεν το αφήνουν να προχωρήσει παρά ελάχιστα μόνο και του επιφέρουν πολλές απώλειες.

Ο Διοικητής του Συντάγματος ΚΑΜΠΑΝΗΣ για να ενθαρρύνει και παρασύρει το Σύνταγμά του  τίθεται επικεφαλής και πρώτος αυτός ως απλός ακροβολιστής προχωρεί προς τη νίκη, πλησιάζει προς το ΚΙΛΚΙΣ. Τα υψώματα του ΚΡΗΣΤΩΝΟΣ καταλαμβάνονται, νέα όμως πιο ισχυρά παρουσιάζονται.

Η ώρα είναι 7η πρωινή και τα τμήματά μας βρίσκονται στις γραμμές εφόδου το ίδιο και τα Βουλγαρικά τμήματα.

Η νέα εξόρμηση των ηρώων του 8ου Σ.Π. αρχίζει η ώρα είναι 7ηπρωινή και τα τμήματα, άφοβα αγέρωχα, υπερήφανα , αψηφώντας τα πυκνά πυρά των Βουλγάρων, εξορμούν και χωρίς να λογαριάσουν απώλειες, προχωρούν βραδέως μεν αλλά σταθερά και συνεχώς πλησιάζουν τις θέσεις του εχθρού.

Τα πολυβόλα και τα κανόνια ξερνούν με όση ταχύτητα μπορούν φωτιά και σίδερο για να καταστρέψουν τους επιτιθέμενους.

Στο λιοπύρι του καλοκαιριού αυξάνουν οι φλόγες των καιόμενων σπαρτών που αρπάζουν φωτιά από τις οβίδες.

Οι Έλληνες ημίθεοι όμως προχωρούν, αγνοούν τα πάντα.

Είναι το τελευταίο τους άλμα, είναι η στιγμή που θα δώσει τη νίκη σ΄ εκείνον που  θα μπορέσει να κρατήσει το ύψωμα.

Οι Βούλγαροι αντεπιτίθενται, προσπαθούν με κάθε τρόπο να κρατήσουν αυτό το ύψωμα. Η πάλη σκληρή, ντουφεκιά σχεδόν δεν πέφτει καμιά απ όλους τους άνδρες που βρίσκονται στο ύψωμα.

Η σφαίρα έχει παραχωρήσει τη θέση της στη λόγχη που και αυτή σιγά – σιγά παραχωρεί τη θέση της στο μαχαίρι στα δόντια, στα νύχια.

Και πράγματι το ύψωμα γέμισε από πτώματα από κορμιά μαχητών Ελλήνων και Βουλγάρων, ενώ μερικοί ακόμη 3 – 4 που επιζούν τρέχουν ταχύτατα για να φύγουν, να σωθούν πίσω από το ύψωμα Καμπάνη, ταυτόχρονα δε 5-6 Έλληνες που κρατούν το ύψωμα έχουν καταλάβει θέσεις βάλλουν του φεύγοντας και περιμένουν νέα τμήματα για να συνεχίσουν  τον τιτάνιο αγώνα τους.

Έτσι το ύψωμα  251 κατελήφθη, ενώ το ύψωμα Α ακόμη αντιστέκεται, βάλλουν και πλευρικά τους λίγους μαχητές του υψ. 251.

Είναι ανάγκη τα προς το υψ. Α επιτιθέμενα τμήματα να ενεργήσουν τάχιστα και καταλάβουν αυτό γιατί αλλιώς και το υψ.  251 μπορεί να χαθεί.

Γι΄ αυτό ο ακούραστος, ο αλύγιστος Συνταγματάρχης Καμπάνης   ο Διοικητής του 8ου Σ.Π., τρέχει καβάλα στο άλογό του, εμψυχώνει τους άνδρες του που επιτίθενται τώρα και ανέρχεται στο υψ Α με τους πρώτους άνδρες, σαν απλός ακροβολιστής, αυτός ο θαυμάσιος Έλληνας, ο ήρωας Συνταγματάρχης  δείχνοντας την Ελληνική παλληκαριά και το μεγαλείο της φυλής του.

Αλλά η τύχη τον ζηλεύει, φθονεί την παλληκαριά του και την ηρωική ψυχή του και δεν τον αφήσει να δει το ΚΙΛΚΙΣ  ελεύθερο που τόσο επιθυμεί.

Μια οβίδα εχθρικού πυροβολικού εκρήγνυται μπροστά του και τον γεμίζει τραύματα.

Ο ήρωας αυτός Συνταγματάρχης πέφτει από ο άλογο του και μέχρι να μεταφερθεί για να επιδεθεί εκπνέει, ή ώρα είναι 09:00΄το πρωί .

Ο θάνατος του γενναίου Συνταγματάρχη γίνεται γνωστός στους άνδρες του που στο άκουσμά του κάνουν φτερά, λυσσούν από μανία εκδικήσεως και αψηφούν τα θεριστικά πυρά του εχθρού, υπερπηδούν κάθε εμπόδιο και παρά την πείσμονα αντίσταση των Βουλγάρων, προχωρούν για να καταλάβουν το τελευταίο ύψωμα.

Το ύψωμα αυτό κατέχει μια Βουλγαρική διλοχία με Διοικητή τον Ταγματάρχη Κορολώφ πραγματικά σκληρό πολεμιστή και αποφασισμένο να κρατήσει ύψωμα πάση θυσία.

Οι Έλληνες μαχητές άρχισαν να ανέρχονται στο ύψωμα από τα ανατολικά με επικεφαλής τη σημαία του Συντάγματος.

Ο Βούλγαρος Ταγματάρχης βλέπει τους Έλληνες ν΄ ανέρχονται στο ύψωμα βγαίνει από τη θέση του προωθείτε και αυτός για να εμψυχώσει  τους άνδρες του και να βοηθήσει κι΄ αυτός με το πιστόλι του τους αμυνόμενους στρατιώτες του, πυροβολεί και τραυματίζει ένα παραστάτη της σημαίας.

Αλλά η Ελληνική ψυχή πλέον δεν λυγίζει, η ορμή των Ελλήνων είναι ασταμάτητη .

Ένας Έλληνας ημίθεος ένας Λοχίας έχει προχωρήσει μέσα στα Βουλγαρικά χαρακώματα και ορμά επάνω στο Βούλγαρο Ταγματάρχη με το μαχαίρι του στο χέρι για να τον φονεύσει και ύστερα από σκληρή πάλη το κατορθώνει.

Το ύψωμα τώρα σιγά – σιγά έρχεται στα χέρια των Ελλήνων, οι φαντάροι μας ανέρχονται επ αυτού και η γαλανόλευκη καρφώνεται στο πιο ψηλό σημείο του ύστερα από 500 περίπου χρόνια.

Η ώρα είναι 10:30΄ που και το τελευταίο οχυρό των Βουλγάρων στον τομέα αυτόν έπεσε, ενώ ταυτόχρονα σχεδόν και στους άλλους τομείς έχει γίνει το ίδιο.

Έτσι η Βουλγαρική γραμμή αμύνης έχει πλέον καταρρεύσει έχει σαρωθεί σαν χάρτινος πύργος από τον ηρωισμό  και την αυτοθυσία του ‘Έλληνα μαχητή.

Δεν μένει ακόμη παρά μόνο ένα κομμάτι γης ένα ισχυρό σημείο της περιοχής του ΚΙΛΚΙΣ, ένα ύψωμα που πίσω απ αυτό οι Βούλγαροι προσπαθούν να κρύψουν την φυγή τους.

Αυτό το βλέπει, το αντιλαμβάνεται, το σκέπτεται κάθε ‘Έλληνας τη στιγμή εκείνη, είναι το ύψωμα του Αγ. Γεωργίου.

Ομάδες Στρατιωτών από κάθε κατεύθυνση με τη μεγαλύτερη ταχύτητα που μπορούσε η κάθε μια ορμούν, ανέρχονται, τρέχουν αψηφώντας το κάθε τι, διέρχονται μέσα από τη γεμάτη φλόγες πόλη του Κιλκίς για να φθάσουν στο ύψ. Του Αγ. Γεωργίου.

Η ώρα είναι 12:00΄ ακριβώς και εκείνη τη στιγμή ολόκληρη η περιοχή, όλος σχεδόν ο Στρατός βλέπει επάνω στο ύψωμα του Αγίου Γεωργίου να καρφώνεται η γαλανόλευκος.

Οι καμπάνες κτυπούν χαρμόσυνα αναγγέλλοντας με τους ήχους τους το μεγάλο γεγονός.

Έτσι έπεσε το ΚΙΛΚΙΣ. Η Ελληνική ψυχή έδειξε για μια κόμη φορά τη λεβεντιά της.

Το ΚΙΛΚΙΣ από την ώρα αυτή επανερχόταν στην αγκαλιά της Μάνας Ελλάδας, ύστερα από 500 σχεδόν χρόνια σκλαβιάς.

Η 21η Ιουνίου 1913 ημέρα μεγάλης νίκης των Ελληνικών όπλων έγινε από τη στιγμή αυτή μια ένδοξη ημερομηνία.

Το Έθνος των Ελλήνων θυσιαζόμενο για την ολοκλήρωση των απαράγραπτων Εθνικών του δικαίων, βάδισε υπερήφανο  και αποφασιστικό για την ολοκλήρωση των πεπρωμένων της φυλής.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Η παρούσα αναφορά για την επική μάχη απελευθέρωσης του Κιλκίς, πέραν από την ιστορική της αναδρομή, αποτελεί φόρο τιμής και μνήμης γι  αυτούς που θυσιάστηκαν ή συνέβαλαν  κατά οποιοδήποτε τρόπο στους Βαλκανικούς πολέμους, για την απελευθέρωση των εδαφών της Μακεδονίας μας.

Αποτελεί ένα ταπεινό κλωνάρι δάφνης για εκείνους που διπλασίασαν την Πατρίδα μας, ένα λουλούδι και ένα κερί στον τάφο τους.

Παράλληλα είναι και ένα μήνυμα, για τούτες τις ημέρες του ξεπεσμού, του ξεπουλήματος της Πατρίδας μας.

Μα περισσότερο της κρίσης των ηθικών Αξιών, των Ιδανικών και των Οραμάτων, τα οποία σκιάζονται κάτω από τους οικονομικούς δείκτες.

Σήμερα έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα διαφορετικό εχθρό, μια διαφορετική μορφή πολέμου, όμως πρέπει να πολεμήσουμε και θα πολεμήσουμε, πρέπει να αγωνισθούμε και θα αγωνισθούμε.

Γι  αυτόν τον πόλεμο για αυτό τον αγώνα, χρειαζόμαστε όπλα και εφόδια και έχουμε την Πίστη μας, την αγάπη μας στην ΕΛΛΑΔΑ, την Ελευθερία, την Οικογένεια, τα Ιδανικά μας. Έχουμε τα παραδείγματα μας.

Τούτα τα χώματα που πατούμε σήμερα εμείς, έχουν  ποτιστεί με αίμα από άλλους, που βάδισαν στους δικούς τους δύσκολους καιρούς και νίκησαν. Και θα βγούμε και εμείς νικητές από αυτό τον πόλεμο και  αυτή τη μάχη.

Ολοκληρώνοντας θα κλείσω με τα λόγια του Ανδρέα Κάλβου

«Είναι γλυκύς ο θάνατος μόνον όταν πεθαίνουμε για την Πατρίδα.»

Και μ΄ ένα δίστιχο το οποίο αφιερώνω σε αυτούς που βάδισαν και πολέμησαν σε αυτό το τόπο, έχυσαν το αίμα τους και έσπειραν τα σιτοχώραφα του ΚΙΛΚΙΣ με τα κορμιά τους και άνθισε η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ σ  αυτόν  τον μαρτυρικό ακριτικό τόπο.

«ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ ΚΙΛΚΙΣ»

Ήρωες των Βαλκανικών μαχών

Σας έχουμε στη καρδιά μας

Κι΄ ας είστε 100 ετών

Είστε τα πρότυπά μας.

Αφήσατε συγγενείς γυναίκες και παιδιά

Πολεμήσατε  σαν μια γροθιά

Και πέσατε Ηρωικά

Στη μάχη Κιλκίς και Λαχανά.

(Μαυρογόνατος Ευάγγελος Κιλκίς 2013)

———————

 «ΑΙΩΝΙΑ ΣΑΣ Η ΜΝΗΜΗ »

                                                                                      Έγραψε

                                                                        Ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος

                                                          Απόστρατος Αξιωματικός του Στρατού Ξηράς 


ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ
  

 

Παρελαση 21 Ιουνιου 2018 στο Κιλκις



(Παιδικο πρωταθλημα) Ολυμπιακος Ροδοπολης - Πανσερραικος 1-4

Στα πλαισια του παιδικου πρωταθληματος πραγματοποιηθηκε χθες Σαββατο 10/11/2018 στο Δημοτικο γηπεδο Ροδοπολης  ''Αποστολος Φ...